İçeriğe geçmek için "Enter"a basın

Halil Mutlu'dan doping açıklaması!

Dünya halterinin ‘küçük devi’ olan ve 1996, 2000 ve 2004 olmak üzere üst üste üç kere olimpiyat şampiyonluğu kazanan tarihteki 4 halterci ortasında yer alan Halil Memnun, dopingin gündeme geldiği şu günlerde yaşadıklarını HABERTÜRK’e anlattı:

– Bugünlerde doping tekrar çok konuşuluyor. Sen de benzeri bir devir geçirdin. Nerede yanlış yapılıyor?

“Sporcular yalnız kalıyor bu süreçte. Başarıda yanında bir sürü insan var lakin bu türlü güç bir devirde atletler yalnız bırakılıyor. 2004-2005 yıllarında ben de bu süreci yaşadım. Yabancılardan çok bizimkilerle gayret ettim. Kimse beni yönlendirmedi, o süreçte muhattap bulamadım. Ben bu ilacı şuurlu kullanmadığımı kendi insanlarımıza anlatamadım. CAS’ta, sadece kendimi kurtarmak için kimsenin günahına giremem dedim ve cezayı aldım.”

– Türkiye’de doping nasıl biter?

“Kendimizi kurtarmak ismine bütün yükü gençlerin üzerine atmazsak düzelir. Yöneticilerimiz daima “Biz bir aileyiz” derler. Kendi ailenizde çocuğumuz kusur yapınca konuttan kovup, evlatlıktan reddediyor muyuz? Bilakis, o kusurunu tekrarlamaması için onu kazanmaya çalışıyoruz. Sporda tüm cürüm sportmenlerin üzerine yıkılıyor. Hani aileydik? Kaybetmek çok kolay. Halbuki biz bu gençleri dinlesek, nasıl bu duruma geldiğini araştırsak ve kazanmaya çalışsak işler bu noktaya gelmez. Bu atletleri kusura yönlendiren tekrar bizleriz.”

LİDER OLAMAZSAM, ÜZÜLÜRÜM

– Federasyon başkanlığı için yarıştın fakat başaramadın. Hala başkanlık istiyor musun?

“2004 Atina’da üçüncü kere olimpiyat şampiyonu olduğumda devlet büyüklerimiz beni siyasete davet etti. Ancak ben mesleğimi halter sayesinde kazandığımı ve öncelikle Türk halterine hizmet etmek istediğimi söyledim. O gün telefonda ne söylediysem, birebir fikirdeyim. Başkanlık niyetim hala var. Milletvekili olamazsam üzülmem ancak lider olamazsam üzülürüm.”

– İki oğlun var, çocuklar halteri seviyor mu?

“Evet, Tuna ve Arda. Valla onlar eskrim sporuyla uğraşıyorlar. Halterci olup olmamaları kıymetli değil. Kâfi ki ülkelerine yararlı yeterli birer atlet ve düzgün insan olsunlar.”

– Halter yapıyor musun?

“Haftada birkaç gün yapmaya çalışıyorum. Futbol da oynuyorum. Bugün tartı altına girsem sanırım 110-120 kilo kaldırırım tekrar…”

– Yarış hasreti var mı?

“Hem de çok. Sabahları yataktan kalkınca hiçbir yerim ağrımıyor diye üzülüyorum. O ağrıları bile özlüyorum. Salona gitmediğim vakit hiçbir şey yapmamış üzere hissediyorum. Çok şükür sevenlerim yalnız bırakmıyorlar.”

– Halterde yalnızca güç kâfi mi?

“Öncelik psikoloji ve tekniktir. Kaba kuvvet bir şey söz etmez. Psikoloji ve teknik ortasındaki boşluğu dolduran güçtür. Benden güçlü rakiplerle yarıştım. Fakat onlara 20-30 kilo fark atabildim. Nasıl? Sabır ve inançlı çalışmak. Yalnızca teknik öğrenmek için 1,5 yıl tek bir sopayla çalıştım. Hareketi ezberlemek ve bunu yapacağına inanmak kıymetli.”

KEŞKE BU KADAR BAŞARILI OLMASAYDIM!

– Pişmanlıkların oldu mu?

“Keşke bu kadar başarılı olmasaydım. O vakit tahminen de bu kadar kıskananım olmazdı, ben de dopingli yakalanmazdım. 4. defa olimpiyat şampiyonu olmayı hedeflemeseydim ve siyasete girseydim bugün çok farklı yerlerde olurdum. Ancak ben tekrar de pak mesleğim olduğunu düşünüyorum.”

“TAŞIYAMIYORUZ, KALDIRIYORUZ”

“Kariyerim boyunca en fazla sinirlendiğim sorular, “Buzdolabını, arabayı, beni taşıyabilir misin?” soruları oldu. Biz taşımıyoruz ki, kaldırıyoruz. Bir ulusal halterci arkadaşım taşınırken yardım ediyorduk. Üç halterci bir buzdolabını 3 kat güç çıkardık. O sırada beyaz eşyacı bir çocuk geldi, yandaki apartmana tek başına koca buzdolabını taşıdı. Biz de şaşkınlıkla izlemiştik.”

İlk yorum yapan siz olun

Bir cevap yazın